through my eyes

Mr Naqib datang ke rumah ku dalam keadaan nyer yang tidak sihat.

“Naqib tak sihat ker?Demam Yer?Tapi badan tak panas pun?”

“Kejap agi Nakik batuk aaa…., Nakik ingat umoh Pae, pucing cini, macuk citu,Rumah kawan Nakik ade dekat sini jugak,tapi Nakik tak tahu nama die”

“Oh, lelaki ke perempuan”

“Boy ar”

Bagus betul ingatan Mr Naqib walaupun masih kecil, tapi pemikirannya kekadang macam orang dewasa.Semua benda die boleh ingat, dari model kereta sampailah ker jenis tayar.Comey jep.So bersama dengan Miss D , Mr Naqib dan Akim bergerak ke dinner kami.Naqib suke makan tembikai tapi bile makan die rasa nak muntah.Kesian pulak,bile die tanya ” cini dah takde temikai dah ker?”"wAtErMeLon”

“oh, sini dah abis dah , tak jual dah watermelon tu”

Plan nak ke EC untuk membeli kasut, si Iman dah beredar untuk bersama teman2nyer.Tetiba macam nak di batalkan kerana bimbang Nakik kesejukan tambahan die tak sihat dan si Akim pun demam.

“takpe kite gi kejap jer,leh Nakik beli menan” bingkas jawap nyer…

As the result, hanya patung ultraman jer yang berjaya di beli

“Nakik cayunk Pae”